Στραβός είναι ο γιαλός … ή στραβά αρμενίζουμε !!!

Στραβός είναι ο γιαλός … ή στραβά αρμενίζουμε !!!

Εδώ και εφτά χρόνια είμαι κάτοικος ,,, Πατρών και έχω δύο γιους δώδεκα και δεκατριών χρόνων, που ασχολούνται με την κολύμβηση. Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι δεν έχω καμία σχέση με τον υγρό στίβο, παρότι υπηρέτησα τον χώρο του αθλητισμού επί είκοσι τρία χρόνια παίζοντας βόλεϊ σε όλα τα επίπεδα, επέλεξα όμως τα παιδιά μου να ασχοληθούν με την κολύμβηση γιατί με τα δικά μου κριτήρια οι συνθήκες ήταν υγιείς. Από τα πρώτα κιόλας βήματά τους προσπάθησα να μείνω μακριά από τεχνικές οδηγίες (που να τις βρω άλλωστε;), ενθαρρύνω συνεχώς τα παιδιά μου να μην το βάζουν κάτω και βάζοντας στην άκρη την μεσημεριανή κούραση, τα μαθήματα, τις ξένες γλώσσες και τα έξοδα και προσπαθώ να είμαστε όσο μπορούμε περισσότερο στο χώρο της πισίνας. Μέχρι εδώ όλα καλά. Χρόνο με το χρόνο όμως και όσο οι απαιτήσεις γίνονταν υψηλότερες άρχισα να διαπιστώνω ότι τελικά στο χώρο επικρατεί η λογική του παραλογισμού και έτσι άρχισαν να δημιουργούνται πάρα πολλά ερωτήματα που σε άλλα μπορώ να δώσω μια λογική εξήγηση σε άλλα όμως όχι: Γιατί σε ολόκληρη Πάτρα δεν υπάρχει σχεδόν κανείς ενήλικος κολυμβητής. Που εξαφανίζονται τόσα παιδιά μόλις φτάσουν σε ηλικία 15-16 χρόνων; Πως και ποιοι κατόρθωσαν να μετατρέψουν ένα όμορφο άθλημα σε «δούρειο ίππο» για τα ΑΕΙ; Ποιος επιτρέπει σε όλους εμάς τους άσχετους γονείς να τριγυρίζουμε στις κερκίδες με ένα χρονόμετρο στο χέρι και κραυγάζοντας και χειρονομώντας να κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα; Ποιος τρελός κατατάσσει πανελλαδικά και μάλιστα με διαδικτυακή ενημέρωση, από την ηλικία των δέκα ετών τρυφερά μυαλά; Ποιος βάζει απρόσιτα όρια συμμετοχής σε αγώνες απογοητεύοντας έτσι πρόωρα πολλά παιδιά; Ποιος ειδήμων παραβλέπει τον παράγοντα της βιολογικής ηλικίας δημιουργώντας έτσι μια ελίτ νεαρών αθλητών με ημερομηνία λήξης; Ποιος δημιουργεί άπιαστες εφήμερες προσδοκίες στα παιδιά και σε εμάς; Ποιος έχει τόσο μεγάλη οικονομική άνεση ώστε να μπορεί να καλύπτει τα έξοδα των αποστολών ανά την επικράτεια; Τα ερωτήματα και οι απορίες που έχω, θεωρώ ότι πρέπει να απασχολούν πάρα πολλούς γονείς. Το θέμα είναι ποιος θα αποφασίσει να είναι ο διαφορετικός, ποιος θα ξεφύγει από αυτό το σύστημα. Γνωστά είναι βέβαια σε όλους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα κολυμβητικά σωματεία και εκτιμώ ότι δεν αποσυνδέονται από την κατάσταση αυτή. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που διαβάσαμε όλοι έντρομοι, ότι νεαροί αθλητές σε σχολικό πρωτάθλημα είχαν πάρει αναβολικά. Γεγονός είναι ότι το κολύμπι είναι δύσκολο να ξεφύγει από την μοίρα του σύγχρονου αθλητισμού. Πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ο μεγάλος αριθμός παιδιών που ασχολούνται με την κολύμβηση με τεράστιες θυσίες και αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα που θέλει τα ελληνόπουλα παχύσαρκα και δυσκίνητα μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή. Τελειώνοντας θέλω να τονίσω ότι ο αθλητισμός είναι χαρά, είναι επικοινωνία είναι τρόπος ζωής. Κανείς δε δικαιούται, στηριζόμενος στο στείρο αποτέλεσμα, να εκμεταλλεύεται αυτά τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό αλλά και τους γονείς τους που αρκετά ήδη υφίστανται. Ο αθλητισμός είναι για όλους, ο πρωταθλητισμός για λίγους και οπωσδήποτε όχι για τα παιδιά. Εγώ πάντως θα συνεχίσω να αναρωτιέμαι: ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΒΟΣ Ο ΓΙΑΛΟΣ Η ΕΜΕΙΣ ΣΤΡΑΒΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ; www.swimming.gr ( Link ΑΠΟΨΕΙΣ)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: